
Gol Attığında Koşacak Tribünün Olmasa da, Koy Elini Kalbine TARAFTARIN ORADA !
Milletin anonimi;
Onun anonimi;
Benim anonimim;
(Kaynak: hayatbazencokibne, seytanmeyvesi gönderdi)
(Kaynak: elledriver, melekolik gönderdi)

Ağzıma sıçtın be.
Her şeyi bırakmak istediğin zamanlar olur ya hani bazen. Herkese olur. Arkanda bırakıcaklarını,günahını,osunu busunu düşünmesen,intihar edesin gelir ya hani. Balkonu açıp atlayısın,onlarca ilaç içip uyuyasın,bileklerini kesip küvette öylece uzanasın gelir. Benim böyle zamanlarda aklıma ilk aklıma annem gelir,beni ölü bi şeklide görse ne yapıcağını düşünürüm. Nasıl üzülür,ölür annem. “Benim yaşama sebebim sensin” der bana hep. Ablamla,tek başlarına ne yaparlar bensiz acaba. Sonra ablam gelir aklıma. Ben onsuz sıkılırdım heralde ya. Çok sıkılırdım,onunla her sırrımı paylaşıyorum ben çünkü,her şeyiyle gülüyorum,mutluyum onunla. Oda çok üzülür,babamıın ölümünden bile çok üzülür bence. Sonra ailem, babaanem anneannem kuzenlerim teyzem. Bizim aile çok bağlı değildir birbirine. Annem dayım ve anneannemle küs gibi zaten. En son aklıma arkadaşlarım geliyor. En çok Işıl’ım. Bensiz çok üzülür onlar. Ama Işıl’ın mutluluğu gider belki. Hakkımda yazdıklarından onu anladım ben. Bi insana en çok ne kadar güvenirsin ki ? Canımı veririm ben Işıl için. Nasıl seviyorum,nasıl güveniyorum belli değil. Belkide beni en iyi tanıyan kişi o. Bunu okuyınca mutlu olsun diye yazmadım,gerçek duyularım bu.
Küçükken ölünce kutup yıldızının yanına gidiceğimi sanırdım. Çocukken bi gün anneme “babamı artık hiç göremicek miyim?” diye sormuştum,annemde kutup yıldızını göstermişti bana. “Sen babanı her özlediğinde çık balkona,ayın yanında ki en parlıyan yıldız var ya,heh baban onun içinde,oda seni özlediğinde parlıcakmış,bana öyle dedi,özlediğin zaman çık buraya,dilediğin gibi konuş babanla” demişti. O günden sonra her görüşümde yıldızı çıkar babamla konuşurdum. Düğünlerde,topluluk içinde babamı orda gördüğüm zaman,utanırdım kimseye söylemezdim ama annemle bakışır babamı selamlardık. Yıldız hikayesinin yalan olduğunu ablam sayesinde öğrendim ben. Bi gün babamla konuşuyorum,ablamda ergen tabi,sinirli sinirli çıktı itti beni ve “sen salakmısın,babam orada falan değil,kabullen artık” diye bağırdı. Annemle,ablamla 2 hafta hiç konuşmamıştım. Halada inanırım,babamı özlediğimde çıkar bakarım yıldızıma. Ölünce oraya gidermiyim bilmiyorum ama,arkada bıraktıkların olmasa,kutup yıldızının yanına gitmek çokta kötü bi fikir değil aslında.
Bazen bana yaptıklarını unutuyo gibi oluyorum. Diyorum ki, bi mesaj atıyım. Ölmem sonuçta, diyim ki rüyamda seni gördüm, Esra’nın, onun bunun numarası var mı, geçen yolda gördüm seni, yanına gelicektim ama vazgeçtim. Yüzlerce yalan geliyo aklıma. Hepsini tek tek yazıyorum. Sonra bakıyorum ekrana. Hiçbiri gerçek gelmiyo. Siliyorum yazdıklarımı,yerine sadece seni çok özledim yazıyorum. Hadi,gönder be kızım diyorum kendime. Sonra aklıma geliyo yaptıkların. Teker teker. Kendine alıştırıp,seni çok sevip sürekli gidişlerin. Yalanların, piçliklerin. Hepsi gözümün önünden geçiyo. Sonra siliyorum seni çok özledim yazısını. Hayatımı siktin orospu çocuğu,hiç mi aklına gelmiyorum ya? yazıyorum. Gönderemiyorum tabii ki. Çünkü bi yalan söyliceksin yine,bende yine inanıcam. Yeni yine yeniden. Yok diyorum, hiç gerek yok artık. Siliyorum her şeyi,numarası,anılarımızı,sözlerin dahil,her şeyi. Ama kendime bile yalan söylüyorum. Numarası ezberimde çünkü,bütün anılarımız,sözlerin hepsi rüyalarımda. Gece yatağa yattığımda gözümü kapattığım an ordalar hepsi. Sonuç mu ? Sen hala ordasın, başkalarıylasın. Geliceksin yine biliyorum,ama bu sefer söz. Yok,olmaz böyle,bu sefer gerçekten hayır dicem sana ve dedikten sonra pişman olmıcam. Bu sefer olmaz,yok. İstemicem seni,istiyemem artık,gelme nolur.

Ah eğleniyor kendi başına.
Unutur gibi olursun, yeniden çıkar karşına. Sonra yeniden gider…
Sizi koccaamaaaaaaaan öpüyorum :*
(Kaynak: bikeredepekiannecimde, bikeredepekiannecimde gönderdi)